Ergens in een ver verleden werd ik toch geen kunstenaar. Ik sloot een compromis en vond daarin voldoening.

Tot ik betrokken raakte in een freak accident (een tegenligger was achter zijn stuur flauwgevallen). Na dat auto ongeluk kreeg ik het zwaar te verduren. Toch ging ik voort en telde mijn zegeningen, ik had immers een zwaar ongeluk overleefd! Ik probeerde me blij en gelukkig in het leven op te stellen, maar het lukte niet, want ik kon niet meer onthouden, niet meer herkennen, niet meer uit het hoofd rekenen en had voortdurend een uitgeput gevoel. De omgeving merkte niet dat ik in een depressie geraakte.

Depressie is een rare ziekte waarbij je alle gevoel verliest. Na een periode van diepe zwaarmoedigheid kom er langzaamaan wat kleur terug in het leven. Op een dag merk je voor het eerst weer dat de zon schijnt en dat er iemand van je houdt. Deze ontdekking heb ik uitgebeeld in de schilderijen hiernaast. De opzettelijke waas geeft precies weer hoe je langzaam uit een depressie naar boven komt 'drijven' (de foto's zijn haarscherp). Het gaat op alle terreinen beter met me en ik zal u niet lastigvallen met de diep zwaarmoedige periode, maar ik wil u niet onthouden dat het schilderen mij eruit heeft geholpen en mijn talenten doen herontdekken. Dit beschouw ik als mijn geluk bij een ongeluk.

In 2002 pakte ik het tekenen en schilderen weer op. Eerst als mijn zelftherapie, thans is het een van mijn levensdoelen! Ik betracht een professionele attitude in mijn vak, al doe ik het rustig aan. De verkoop van mijn werken nam een goede start in 2004 waarna meerdere opdrachten volgden. Ik hield mijn eerste exposities

Ik heb niet het gevoel al mijn doelstellingen te hebben bereikt, maar wel genoeg zelfvertrouwen om te weten, dat het mij zal lukken mijn wensen te zien uitkomen. In 2005 ben ik begonnen me te verdiepen in de zeefdruktechniek. Dat wilde ik sinds 1983 al doen. In 2006 volgde de etstechniek, kocht ik een tweedehands etspers en bekwaamde ik me in de lithografie. Sinds 2007 hou ik me bezig met polymeerdukken en zoek ik naar manieren om via het internet een dimensie toe te voegen aan mijn grafiek en schilderwerk.

In 2009 sloeg ik een nieuwe weg in en liet ik me niet langer ontmoedigen door de vrees voor Zwart. Het plan is niet alleen in zwart wit grafiek verder te werken maar ook het eerder in klein formaat verkende pad van grisailles helemaal uit te lopen.