Steendrukker Peeter Burgeik (1959) verkent in zijn werk de mogelijkheden om op basis van traditionele grafische technieken, zoals gravure, mezzotint en litho, commentaar te leveren op de toenemende vluchtigheid van het menselijke bestaan. Zowel in de keuze van zijn thema’s als in het gevolgde creatieve proces zet Burgeik zich af tegen de hectische iconografie van het internet tijdperk. De gehanteerde vorm die intensieve en langdurige bewerking en een direct contact met de materie vereist, schept ruimte voor contemplatie en reflectie. Mijn kunst komt voort uit herhaling; hetzelfde doen maar onder net verschillende condities: 

Ik streef niet naar een constante oplage, maar heb geleerd het toeval toe te laten in het process dat mij naar een kunstwerk leidt. Ik breng ook variatie aan door de kleur en intensiteit van mijn inkten - vaak op de inkt rol - te wijzigen, herhaaldelijk van papiersoort te wisselen en gaande weg het beeld bij te werken. Hierdoor is iedere afdruk een herkenbaar unicum. Ik nummer mijn prenten daarom niet en signeer bij verkoop  met een persoonlijke opdracht aan de koper die immers de uitvoering mag kiezen (en dikwijls wat boven en onder is).

Peeter is zijn loopbaan als beeldend kunstenaar grotendeels autodidact begonnen, maar hij is in de loop der jaren goed bijgespijkerd door Ada de Koning, Aad Hekker, Filip le Roy en Georg Hadeler. Peeter's oeuvre weerspiegelt in context, uitvoering en onderwerp de contrasten van het leven en een gevoel voor humor.

Het grafische werk is sober en ingetogen bij traditionele diepdruk technieken (droge naald, mezzotint en etsen), fluoriceert knallend in de hoogdruk (lino en houtsneden), terwijl de vlak- & doordruk technieken (silkscreen, sjabloondruk en lithografie) een sterk schilderachtige impressie geven van alledaagse gebeurtenissen en taferelen.